واتیکان اخیراً سندی از سوی کمیسیون بین‌المللی الهیات منتشر کرده است که به بررسی ابعاد مختلف بحران زیست‌محیطی کنونی می‌پردازد. این سند بر اهمیت نقش ادیان در حفاظت از "خانه مشترک" تأکید کرده و به نقاط همگرایی بین مسیحیت و اسلام در زمینه محیط‌ زیست اشاره دارد. این گزارش در تاریخ ۱۱ شهریور به پاپ لئو چهاردهم ارائه شد و حاوی نکات مهمی در خصوص ارتباط معنوی انسان با آفرینش است.

کمیسیون بین‌المللی الهیات که در دهه ۱۹۶۰ تأسیس شده، جمعی از الهی‌دانان از کشورهای مختلف را گرد هم می‌آورد تا به پاپ و واتیکان در تحلیل مسائل اعتقادی کمک کند. در این سند، به نقش اسلام در مواجهه با چالش‌های زیست‌محیطی پرداخته شده و ارزش ذاتی آفرینش در این دین مورد تأکید قرار گرفته است. قرآن انسان را به تأمل در آفرینش و پذیرش حاکمیت الهی فراخوانده و به آیه ۴۴ سوره اسراء استناد شده است که بیان می‌دارد: "هیچ چیزی نیست مگر آنکه خدا را با ستایش تسبیح می‌گوید."

نویسندگان این سند همچنین بر این نکته تأکید دارند که حاکمیت بر آفرینش تنها از آنِ خداوند است و انسان به‌عنوان امانت‌دار، موظف است از آفرینش محافظت کند و به آن آسیب نرساند. در ادامه، به آیه ۳۸ سوره انعام اشاره شده که نشان‌دهنده وابستگی موجودات به یکدیگر و تشکیل جوامع است. این سند نشان می‌دهد که مسیحیت، اسلام و یهودیت در این دیدگاه مشترک‌اند که وحدت آفرینش به وحدانیت خداوند مربوط می‌شود. این رویکرد واتیکان می‌تواند نشانه‌ای از تلاش برای گفت‌وگوی بین‌ادیانی باشد، اما همچنین سوالاتی را نیز به وجود می‌آورد که چرا واتیکان با وجود عدم اعتبار قرآن در آموزه‌های رسمی خود، به آیات آن برای دفاع از "خانه مشترک" استناد کرده است.