در کریسمس سال ۲۰۱۷، بیش از ۵۸۰۰ مسلمان که به مسیحیت کاتولیک گرویده بودند، نامه‌ای به پاپ فرانسیس ارسال کردند و خواستار تجدید نظر در اظهارات او در کتاب «Evangelii Gaudium» شدند. این افراد با اشاره به خطرات و مجازات‌های اسلام برای مرتدین، از پاپ پرسیدند که اگر اسلام به اعتقاد او دینی خوب است، چرا اقدام به تغییر دین کرده‌اند و آیا سخنان او، انتخاب آنان را زیر سؤال نمی‌برد؟

انتقادات این نوکیشان در حالی مطرح شد که پاپ فرانسیس در سال ۲۰۱۹ سندی به نام «برادری انسانی برای صلح جهانی و زندگی مشترک» را با شیخ احمد الطیب امضا کرد که به نظر می‌رسد سیاست واتیکان در پذیرش اسلام را تقویت کرده و این پذیرش را به بهای از دست رفتن اعتبار اخلاقی کلیسا انجام داده است. ویلیام کیلپاتریک، استاد بازنشسته، به شدت به این نگرش انتقاد کرد و آن را همدستی در جرم نامید و گفت که کلیسا تنها از خوبی‌های اسلام صحبت کرده و واقعیت‌های موجود را پنهان کرده است.

سیاست‌های واتیکان در این زمینه به طور خاص تحت تأثیر نظرات محققانی مانند لویی ماسینیون قرار داشته و در شورای دوم واتیکان به رسمیت شناخته شده است. این شورا، به رغم تمرکز بیشتر بر یهودیت، به اسلام نیز توجه کرد و تأکید کرد که مسلمانان نیز خدای یگانه را می‌پرستند. در این راستا، تلاش‌هایی در جهت ادغام اسلام در جامعه غربی صورت گرفته است، از جمله تبدیل کلیساها به مساجد و ارائه امکانات آموزشی برای دانش‌آموزان مسلمان در مدارس کاتولیک. این تحولات، نشان‌دهنده چالش‌های پیچیده‌ای است که کلیسای کاتولیک در مواجهه با اسلام و نیازهای جامعه خود با آن روبروست.