در تاریخ ۲۶ اگوست، سیلابی ویرانگر در نپال و مناطق اطراف آن از جمله تبت چین به وقوع پیوست که تأثیرات مخرب زیادی بر جای گذاشت. این حادثه منجر به جان باختن صدها نفر و مفقود شدن بیش از ۱۴۰۰ تن دیگر شد. آب، گل، سنگ و یخ به سرعت سکونتگاه‌های حاشیه رودخانه در هیمالیا را فراگرفت و خسارت‌های وسیعی به زیرساخت‌ها وارد کرد.

در پی این فاجعه، تیم‌های امدادی مسیحی به منظور کمک به دره‌های دورافتاده شمال نپال ارسال شدند. کلیساهای محلی و سازمان‌های بین‌المللی فعال در این حوزه، اقدام به ارسال مواد غذایی، آب و تجهیزات اسکان اضطراری به مناطق آسیب‌دیده کرده‌اند. با توجه به تخریب گسترده جاده‌ها و پل‌ها، دسترسی به برخی از جوامع تنها از طریق هوا امکان‌پذیر است.

اتحادیه جهانی انجیلی نیز اعلام کرد که مناطق راسووا، به ویژه اطراف تیمور و سیاروبسی، بیشترین آسیب را از این سیلاب متحمل شده‌اند. تمامی زیرساخت‌های این مناطق به شدت آسیب دیده و تعداد زیادی از کلیساها و ساختمان‌ها تخریب شده‌اند. در حالی که عملیات جست‌وجو و ارزیابی همچنان ادامه دارد، نیاز مبرم به کمک‌های امدادی و انسانی احساس می‌شود.