اخیراً، کشف فسیل‌های بلند و عمودی درختان که در لایه‌های سنگ‌های رسوبی در ایالات متحده یافت شده‌اند، بحث‌های گسترده‌ای را میان محققان و الهی‌دانان به وجود آورده است. این فسیل‌ها که به عنوان «فسیل‌های پلی‌استرات» شناخته می‌شوند، در مکان‌های مختلفی چون پارک ملی یلواستون و بنای یادبود ملی بسترهای فسیلی فلوریسنت شناسایی شده‌اند. شگفتی این فسیل‌ها در آن است که تنه‌های درختان به‌صورت عمودی از میان لایه‌های متعدد سنگ‌های رسوبی عبور کرده‌اند که زمین‌شناسان می‌گویند میلیون‌ها سال برای شکل‌گیری آن‌ها زمان نیاز بوده است.

برخی از باورمندان به روایت‌های کتاب مقدس، این فسیل‌ها را شاهدی بر وقوع سیل بزرگ توصیف شده در کتاب مقدس می‌دانند، در حالی که محققان پروژه «اسکن کشتی نوح» تأکید کرده‌اند که این درختان نمی‌توانند میلیون‌ها سال به‌صورت قائم باقی بمانند. آن‌ها استدلال می‌کنند که این فسیل‌ها به‌سرعت در اثر جریان‌های عظیم رسوب دفن شده‌اند و نه به‌دلیل فرآیندهای زمین‌شناسی تدریجی. در مقابل، طرفداران نظریه طوفان نوح، این فسیل‌ها را نشانه‌ای از یک فاجعه جهانی قلمداد می‌کنند و معتقدند که این شواهد با داستان طوفان در کتاب مقدس همخوانی دارد.

علاوه بر این، گروه تحقیقاتی «اسکن کشتی نوح» در تلاش است تا محل احتمالی کشتی نوح را در زیر کوه‌های آرارات در ترکیه شناسایی کند. این گروه با استفاده از تکنیک‌های غیرتهاجمی و آزمایش‌های خاک، به بررسی سایت «دوروپینار» پرداخته و نتایج اولیه آن‌ها نشان‌دهنده اختلافاتی در ترکیبات خاک است که به گفته محققان با فرآیند پوسیدگی چوب سازگار است. این یافته‌ها توجه بسیاری از محققان را جلب کرده و ممکن است به درک بهتری از رویدادهای تاریخی و طبیعی کمک کند.